دیدنی های هوشی مین

شهر هوشی‌ مین یا همان سایگون، پرجمعیت‌ترین شهر ویتنام است و مرکز مالی این کشور به شمار می‌رود. معماری فرانسوی، معابد زیبا و فرهنگ جالب این شهر توانسته توجه گردشگران بسیاری را به سمت خود جلب کند.

شهر هوشی‌ مین (Ho Chi Minh) به لحاظ جمعیت، بزرگ‌ترین شهر ویتنام به حساب می‌آید. این شهر ابتدا با نام «سایگون» (Saigon) شناخته می‌شد و بعدها به افتخار رهبر کمونیست آن یعنی هوشی‌ مین تغییر نام پیدا کرد که کمونیستی انقلابی، نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور ویتنام شمالی بود. در ادامه با معروف‌ترین جاذبه‌های گردشگری هوشی مین شهر بیشتر آشنا می‌شوید.

1. کلیسای نوتردام

اقلیت مردم ویتنام مسیحی هستند و اکثر آنها از مذهب کاتولیک پیروی می‌کنند. ساکنان مذهبی شهر هوشی‌ مین معمولا برای عبادت به «کلیسای نوتردام» می‌روند. این کلیسای تاریخی بین سال 1863 تا 1880 میلادی و زمانی ساخته شد که ویتنام تحت سلطه‌ی فرانسه قرار داشت. برای معماری کلیسای نوتردام از سبک نئو رمانِسک استفاده کرده‌اند و آجرهای قرمز رنگ آن از شهر مارسی  و شیشه‌های رنگی‌اش از شهر شارتر در فرانسه به این مکان منتقل شده‌اند. ارتفاع برج‌های دوقلوی این کلیسا به 60 متر می‌رسد و 6 ناقوس آن‌ها به‌طور مرتب به صدا درمی‌آیند. مجسمه‌ی «بانوی صلح‌جوی ما» نیز در این کلیسا قرار دارد که آن را از شهر رم به این مکان آورده بودند.

2. کاخ استقلال

تاریخ تأسیس کاخ «استقلال» (Independence Palace) یا همان «کاخ اتحاد مجدد» (Reunification Palace) به زمانی برمی‌گردد که فرانسه به کشور ویتنام حمله‌ور شد. پروژه‌ی ساخت این کاخ در سال 1968 کلید خورد که ابتدا با نام «کاخ نورودوم» شناخته می‌شد و زمین وسیع و ظاهری مجلل داشت. بعد از آن، ژاپنی‌ها در سال 1945 میلادی به این کشور هجوم آوردند و قدرت را در ویتنام در دست گرفتند. فرانسوی‌ها در اواخر جنگ جهانی دوم دوباره به جایگاه خود برگشتند و درنهایت در سال 1954 از «اتحاد ویت مین» شکست خوردند و کاخ نورودوم به دست «نگو دین دیم» (Ngo Dinh Diem) ویتنامی افتاد. بعد از اینکه «نگو دین دیم» توانست حداکثر آرا را جمع کند و ریاست جمهوریِ جدید ویتنام را به‌دست گیرد، نام این بنا را به «کاخ استقلال» تغییر داد. بعدها این کاخ به قصد ترور او بمباران شد که البته آسیبی به رئیس‌جمهور نرسید؛ اما از آنجایی که بازسازی کفایت نمی‌کرد، کاخ را از نو ساختند. بنابراین کاخی که امروزه می‌بینیم، بیشترِ وسایل و دکور آن به سال 1960 میلادی برمی‌گردد و می‌توانید از قسمت‌های مختلف آن ازجمله سالن ملاقات، سینما و اتاق جنگ دیدن کنید.

3. بازار بن تان

بازار «بن تان» (Ben Thanh)، معروف‌ترین بازار شهر هوشی‌ مین به حساب می‌آید و موقعیت مکانی مناسبی دارد. همچنین از اعتبار خوبی میان خریداران برخوردار است و می‌توانید سوغات، لباس، کفش، جواهرات، گلدوزی، ساعت، کیف، کلاه، پارچه، غذا، وسایل آشپزخانه و موارد دیگر را از این مرکز خرید تهیه کنید. بازار «بن تان»، ابتدا به‌عنوان محلی برای گردهم آمدن فروشندگان برپا شد و بعدها فرانسوی‌ها، آن را در سال 1859 میلادی به بازاری رسمی تبدیل کردند. البته این بازار در آتش سوخت و در سال 1912 به ساختمانی جدید منتقل شد.

4. اداره پست مرکزی

اداره «پست مرکزی»، به دلیل معماری زیبا و تاریخچه‌اش به یکی از جاذبه‌های گردشگری شهر هوشی‌ مین تبدیل شده است. ساخت این بنا در سال 1891 میلادی به پایان رسید و معماری آن تلفیقی از سبک گوتیک، فرانسوی و رنسانس به حساب می‌آید. ساعت بزرگی که بالای درب ورودی این ساختمان آویزان است از همان روز اول، بخشی از اداره بود و هنوز هم به‌درستی کار می‌کند. این بنا روبه‌روی کلیسای نوتردامِ سایگون واقع شده و می‌توانید در آن تمبر بخرید، نامه پست کرده یا از باجه تلفن‌های قدیمی آن استفاده کنید.

5. موزه یادگار جنگ

موزه «یادگار جنگ» (War Remnants Museum)، در سال 1975 میلادی افتتاح شد و بیشتر بر روی جنگ ویتنام تمرکز دارد؛ اما نمایشگاه‌های دیگری هم هستند که موضوعات و محتویات‌شان به سایر جنگ‌های این کشور برمی‌گردد. نام این موزه چندین بار در طول تاریخ تغییر کرده و هر اتاق آن بر روی دوره‌ی تاریخی خاصی متمرکز است. همچنین تجهیزات نظامی مختلفی از جمله هواپیماهای جنگی، هلیکوپتر UH-1 Huey و تانک M48 Patton در حیاط این موزه به نمایش گذاشته شده‌اند. این موزه، فجایع جنگ و تأثیرات استفاده از سلاح شیمیایی بر روی کودکان را به‌صورت تصویری نشان می‌دهد و نمایشگاه‌های بسیاری درمورد جنایات جنگی آمریکا را شامل می‌شود.

6. برج مالی بیتکس کو

برج «مالی بیتِکس‌کو» (Bitexco Financial Tower)، با 262 متر ارتفاع و 68 طبقه، بلندترین ساختمان شهر هوشی‌مین به شمار می‌رود. طراحی این بنا را معمار آمریکایی، یعنی «کارلوس زاپاتا» در سال 2007 برعهده داشته و ساخت آن را 3 سال بعد به پایان رسانده است. این برج، مهندسی پیچیده و معماری منحصر به‌فردی دارد و 6 طبقه مغازه، سینما و فودکورت را در برمی‌گیرد و چندین رستوران نیز در طبقات 50 و 51 آن قرار دارند. «سایگون اسکای دک» (Saigon Skydeck) در طبقه‌ی 49 واقع شده و از طریق آن می‌توانید به رودخانه‌ی سایگون و چشم‌انداز تماشایی اطراف دسترسی داشته باشید.

7. میدان هوشی‌ مین

میدان «هوشی‌ مین» به‌راحتی از سمت «بازار بن تان» قابل دسترسی است و به خیابان «نگوین هو» (Nguyen Hue) نیز راه دارد که یکی از زیباترین خیابان‌های این شهر به حساب می‌آید. ساختمان شهرداری هوشی‌ مین به این میدان معروف اشراف دارد و مجسمه‌ی «عمو هو و فرزندان» (Uncle Ho and Children) روبه‌روی این ساختمان قرار گرفته است و علاقه‌ی مردم ویتنام به هوشی‌ مین را نشان می‌دهد. باغچه‌ها، درختان، پرچم کشور ویتنام و ساختمان‌های دو طرف این خیابان هنگام شب نورانی می‌شوند و منظره‌ی جالبی را به وجود می‌آورند.

8. موزه شهر هوشی‌ مین

«موزه شهر هوشی‌ مین» (Ho Chi Minh City Museum)، در کاخی زیبا قرار گرفته که قبلاً از آن به‌عنوان اقامتگاه فرماندار فرانسه و منزل «نگو دین دیم» استفاده می‌شد. این موزه را ابتدا با نام «موزه‌ی انقلاب» می‌شناختند و در آن، داستان شهر هوشی‌ مین و سنت‌های مربوط به ازدواج و تقلای این کشور برای کسب استقلال را از طریق آثار باستانی مختلفی همچون نقشه‌های تاریخی، ظروف، آثار هنری و لباس‌های سنتی به نمایش می‌گذارند. زیر این ساختمان، مجموعه‌ای از راهروهای مستحکم قرار دارد که به کاخ استقلال راه پیدا می‌کنند. تانک‌ها و هواپیماهای جنگی متعددی نیز در باغ‌های این موزه مستقر شده که می‌توانید از آن‌ها دیدن کنید.

9. خانه اپرا سایگون

خانه «اپرا سایگون» (Saigon Opera House)، با نام «تئاتر شهر هوشی‌ مین» نیز شناخته می‌شود و معماری آن را «یوجین فرت» انجام داده است. این ساختمان در سال 1898 و به سبک دوران استعماری فرانسه ساخته شده و تالار کنفرانس آن می‌تواند تا 500 نفر را در خود جای دهد. از آنجایی که هیچ توری برای بازدید از این اپرا هاوس وجود ندارد، برای دیدن آن می‌بایست بلیط یکی از نمایش‌هایش را خریداری کنید. چلچراغ‌ها و مجسمه‌های بزرگی برای دکور این بنا درنظر گرفته شده و تماشاگران در 3 طبقه و در سالنی بیضی‌شکل به تماشای نمایش می‌نشینند.

10. پاگودای امپراطور جید

مذهب تائوئیسم در کشور ویتنام رواج دارد و «پاگودای امپراطور جِید» (Emperor Jade Pagoda)، یکی از 5 عبادتگاه تائوئیسم مهم در هوشی‌ مین به حساب می‌آید. این معبد در سال 1909 میلادی و به‌دست مهاجران کشور چین ساخته شده و پیروان این مذهب هنوز هم از آن بازدید و در آن شمع روشن می‌کنند و به لاک‌پشت‌های داخل حوض غذا می‌دهند. سالن مرکزی این مکان به خدای بهشت اختصاص دارد و حکاکی‌های مختلفی را در برمی‌گیرد که چگونگی زندگی در جهنم را به تصویر می‌کشند. سالنی دیگر به خدای باروری تعلق دارد و زوج‌ها به این بخش می‌روند و برای بچه‌دار شدن دعا می‌کنند.

11. موزه تاریخ ویتنام

موزه «تاریخ ویتنام» (Museum of Vietnamese History)، در سال 1926 میلادی و به سبک دوران استعمار فرانسه ساخته شده است و 11 دوره‌ی تاریخی را پوشش می‌دهد. این موزه‌ی بزرگ به 2 قسمت تقسیم می‌شود که بخش اول، به پیشرفت فرهنگی ویتنام از دوران ماقبل تاریخ تا سال 1930 و تشکیل حزب کمونیست می‌پردازد. بخش دوم، آثار تاریخی مختلفی از گروه‌های قومی گوناگون را به نمایش می‌گذارد.

12. موزه داروهای سنتی ویتنام

موزه «داروهای سنتی ویتنام» (Museum of Traditional Vietnamese Medicine)، به روش‌های درمان سنتی این کشور می‌پردازد که از فلسفه و داروهای چینی تأثیر پذیرفته‌اند. مردم ویتنام در قدیم، معجون‌ها و داروهایشان را از مواد طبیعی همچون میوه، سبزی و گیاهان تهیه می‌کردند و برای مثال برای درمان مشکلات گوارشی از گیاه اوجن کمک می‌گرفتند. ساختمان این موزه، ترکیبی از معماری سنتی و مدرن است و 6 طبقه و 18 نمایشگاه دارد. همچنین بیش از 3،000 اثر را در برمی‌گیرد که قدمتشان به عصر حجر برمی‌گردد.

13. موزه هنرهای زیبا

موزه «هنرهای زیبا» (Fine Arts Museum)، در 3 ساختمانِ دوران استعمار فرانسه واقع شده و قبلاً از آن به‌عنوان اقامتگاه خانواده‌ای چینی استفاده می‌شد. از طبقه‌ی اول ساختمان اصلی این موزه برای نمایشگاه‌های معاصر و نمایشگاه‌های هنرمندان محلی و بین‌المللی استفاده می‌شود و در طبقه‌ی دوم، مجموعه‌ای دائمی از انواع نقاشی‌ها، مجسمه‌ها و هنرهای بودایی قرار دارد. طبقه‌ی سوم نیز بر روی آثار تاریخی ویتنام از قرن 1 تا 20 میلادی تمرکز می‌کند. بیشتر آثار این موزه از استقامت این کشور در مقابل حکومت‌های استعماری الهام گرفته شده‌اند.

14. تونل‌ های کوچی

تونل‌های «کوچی» (Cu Chi Tunnels)، در شمال غربی شهر هوشی‌ مین قرار دارند و تا 250 کیلومتر کشیده شده‌اند. این تونل‌های مارپیچ در زمان سلطه‌ی فرانسه و با ابزار ابتدایی کنده شده و در دوران جنگ ویتنام در سال 1960 میلادی گسترش داده شدند تا برای پناه گرفتن مردم از حملات آمریکایی‌ها از آن‌ها کمک بگیرند. بعد از آن، «ویت‌ کُنگ» یا جبهه رهایی‌بخش ملی از این تونل‌ها برای ذخیره‌ی غذا و اسلحه استفاده می‌کردند و روزها در آن پناه می‌گرفتند و شب‌ها بیرون می‌آمدند. تونل‌های کوچی، جنگ را به تأخیر انداخته و هزینه‌های بالایی را بر آمریکایی‌ها تحمیل کرده و به بقای ویتنامی‌ها کمک چشمگیری کردند. امروزه به روشنایی این تونل رسیدگی شده و عرض آن را گسترش داده‌اند و گردشگران می‌توانند از 2 بخش آن بازدید کنند. بیرون تونل نیز می‌توانید در بخشی مخصوص، شلیک با انواع اسلحه را امتحان کنید.

15. معبد با تین هو

معبد «تین هَو» (Ba Thien Hau Temple)، عبادتگاهی چینی است و به الهه‌ی دریا یعنی «تین هو» اختصاص دارد. اعضای کلیسای شهر «کانتون» که امروزه آن را با نام «گوانگ‌ژو» می‌شناسند بعد از مهاجرت به ویتنام، این معبد را در سال 1760 میلادی بنا کردند تا قدردانی خود را از الهه‌ی دریا برای به سلامت رسیدن به مقصدشان نشان بدهند. بازدیدکنندگان از طریق دروازه‌ای آهنی وارد این معبد شده و بعد از گذشتن از حیاطی کوچک، به محراب آن می‌رسند.

16. پاگودای زاک لَم | Giac Lam Pagoda

«پاگودای زاک لَم» (Giac Lam Pagoda)، یکی از قدیمی‌ترین عبادتگاه‌های شهر به حساب می‌آید و در سال 1744 میلادی برای گردهم آمدن مردم به مناسبت جشن سال نوی قمری تأسیس شد. این پاگودا چندین بار در طول تاریخ بازسازی شده است و آن را بعد از راهب بودایی «تچ کوانگ دوک» نامگذاری کرده‌اند که از آن بازدید کرده بود. یک درخت بودای زیبا روبه‌روی این پاگودا واقع شده و 118 مجسمه از جنس‌های مختلف در این مکان قرار دارند و باغ‌های اطراف آن نیز مجسمه‌هایی از اژدها و نگهبانان معبد را شامل می‌شوند.

17. پارک تفریحی سویی تین

پارک تفریحی «سویی تین» (Suoi Tien Amusement Park) ابتدا زمینی بایر بود و به مرور زمان، آن را به پارکی تفریحی تبدیل کردند که تم شرقی دارد و از معماری و نمادهای شرقی در طراحی آن استفاده شده است. این پارک، محیط خوبی برای یادگیری فرهنگ و سنت‌های ویتنام به‌شمار می‌آید و در هر فصل، فستیوال‌های سنتی گوناگونی را در آن برگزار می‌کنند. وسایل بازی متنوعی همچون ماشین‌های برقی، ترن هوایی و غیره در این پارک برای تمامی سنین در نظر گرفته شده است.

18. پاگودای وین گیِم | Vinh Nghiem

«مهایانه» یکی از شاخه‌های اصلی مذهب بودا است و پاگودای «وین گیِم» (Vinh Nghiem Pagoda)، بزرگ‌ترین عبادتگاه مهایانه در شهر هوشی‌ مین به حساب می‌آید. معماری این بنا، تلفیقی از سبک ژاپنی و معماری سنتی ویتنامی است که ساخت آن 7 سال طول کشید و درنهایت در سال 1971 میلادی به پایان رسید. مجموعه ساختمان‌های این پاگودا، بخش‌های مختلفی از جمله عبادتگاه، محل زندگی راهب‌ها، محل مطالعه، رستوران مخصوص گیاهخواری و یک استوپا یا همان گنبد 40 متری را در برمی گیرد که در سال 1982 به آن اضافه شد.

19. معبد هندو ماریامان

معبد «هندوی ماریامان» (Mariamman Hindu Temple)، بعد از الهه‌ی ماریامان نامگذاری شده که به اعتقاد مردم، قدرت‌هایی از جمله شفای بیماری و پیدا کردن همسر برای آن‌ها را دارد. ویژگی اصلی این معبد، برج بلند و رنگی «گوپورام» آن می‌باشد که بالای بخش ورودی ساختمان قرار دارد. ارتفاع این برج به 12 متر می‌رسد و مجسمه‌های گوناگونی از خدایان هندو را به نمایش می‌گذارد.

20. پارک آبی دام سن

در میان جاذبه‌های گردشگری شهر هوشی‌مین نباید از پارک آبی «دام سن» (Dam Sen Water Park) غافل شد که چندین دریاچه، باغ پروانه، وسایل ورزشی، باغ گل، ساحل مصنوعی، استخر کودکان، باغ‌وحش، آبنمای موزیکال، تئاتر خیمه شب بازی در آب و وسایل بازی مفرح بی‌شماری را در برمی‌گیرد. همچنین می‌توانید در این پارک سوار فیل شوید و بر روی دریاچه قایقرانی کنید. البته بخش پارک آبی، ورودی جداگانه دارد و افراد با هر رده‌ی سنی می‌توانند از تفریحات متنوع آن لذت ببرند.